Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas slave Đurđevdan, praznik posvećen Svetom Georgiju, jednom od najpoštovanijih hrišćanskih svetitelja i prvih stradalnika za veru. Rođen u Kapadokiji u uglednoj porodici, Georgije je već u dvadesetoj godini postao tribun u službi cara Dioklecijana. Međutim, kada je car otpočeo progon hrišćana, mladi oficir je hrabro istupio i priznao svoju veru, nakon čega su usledila strašna mučenja.

Prema predanju, njegova nepokolebljiva molitva vaskrsla je pokojnika i preobratila mnoge u hrišćanstvo, uključujući i carevu ženu Aleksandru. Zbog svoje istrajnosti, oboje su osuđeni na smrt, a svetitelj je posečen 6. maja 303. godine.

U srpskom narodu Đurđevdan je jedna od najčešćih slava i praznik koji prati najviše običaja, jer se veruje da se na današnji dan susreću zima i proleće. Dok hrišćanska ikonografija prikazuje svetitelja kako ubija aždaju simolišući pobedu nad paganstvom, narodni običaji su usmereni na zdravlje i plodnost. Domovi se kite vrbovim granjem, a od lekovitih trava se pletu venčići koji se bacaju u tekuću vodu za berićet polja i snagu ukućana.

Ovaj dan je istorijski poznat i kao hajdučki sastanak, ali i kao ključni datum za stočare, zbog čega su se tradicije najduže održale u planinskim krajevima. Verovanje kaže da vedro vreme danas obećava rodnu godinu, dok nas uz molitvu Svetom Georgiju, zaštitniku slabih i nemoćnih, ovaj praznik podseća na obnovu prirode i novi životni ciklus.

Reporter